Hall of fame: Edie Sedgwick (1943-1971) - Diagnose Depressie
1259
post-template-default,single,single-post,postid-1259,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,qode_popup_menu_push_text_right,footer_responsive_adv,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-content-sidebar-responsive,columns-4,qode-theme-ver-10.1,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Hall of fame: Edie Sedgwick (1943-1971)

‘It’s okay, I know,’ antwoordde ze toen een handlezer haar hand bekeek en concludeerde dat ze een wel heel korte levenslijn had. Edie Sedgwick was een waar sixties icoon. Behalve feestbeest, socialite en model was ze ook de muze van kunstenaar Andy Warhol.

 

Door Bregtje 

Edie werd geboren in een zeer welgestelde familie in Santa Barbara, Californië en groeide samen met haar 7 broers en zussen op met homeschooling en nannies op de ranch van hun vader. Al op jonge leeftijd worstelde ze met psychische problemen: op haar dertiende kampte ze met eetstoornissen en depressies. Ze was niet de enige: mental breakdowns, suïcides en opnamen kwamen veelvuldig voor in haar familie.
Edie’s vader Francis, bijgenaamd Fuzzy, stond bekend als een narcistische, emotioneel afstandelijke en zeer dominante man. Hij had losse handjes, en nam het niet erg nauw met de huwelijkstrouw. Edie snapte hem eens terwijl hij seks had met een van zijn minnaressen. Fuzzy beweerde dat ze zich alles had ingebeeld, gaf haar een klap en belde een dokter om haar kalmeringsmiddelen voor te schrijven. Edie’s moeder Alice wist van haar mans escapades en was altijd ziek, zwak en misselijk.

 

‘Have you ever analyzed things to the degree
where 
you can’t really remember the difference between what’s real and what you’ve created in your head?’
– Edie Sedgwick

 

In haar early 20s, had Edie al een geschiedenis van diverse opnames in verschillende psychiatrische ziekenhuizen achter de rug. In 1964 leek het beter te gaan. Ze verhuisde naar New York en startte haar modellencarrière. Ze hield van uitgaan en feestjes (waarbij ze drank en drugs niet schuwde) en ontmoette al gauw avantgarde kunstenaar Andy Warhol in het New Yorkse nachtleven. Warhol was direct onder de indruk van haar verschijning, en in no time behoorde ze tot zijn inner circle en was ze de ster in al zijn films.
Ook buiten The Factory groeide Edie’s faam. Ze viel op door haar eigenzinnige gevoel voor mode en stijl – haar signature look bestond uit een zwarte maillot met een mini-jurkje en XXL-oorbellen, en een pittige korte coupe.
Eind 1965 kwam het echter tot een breuk tussen de kunstenaar en zijn muze. Edie was factory girl af, verkaste naar het beruchte Chelsea hotel en probeerde een acteercarrière van de grond te krijgen. Een – later door hem ontkende – fling met Bob Dylan brak haar op, en Edie verloor zich in drank en LSD. Haar gezondheid verslechterde, en (gedwongen) ziekhuisopnames voor drugsmisbruik en psychische problemen volgden.

 

‘While I was girl of the year and superstar and all that crap,
everything I did was really… motivated by psychological disturbance’
– Edie Sedgwick 

 

Ondanks haar schoonheid, talent en succes, was Edie kwetsbaar en middelen afhankelijk. Op slechts achtentwintigjarige leeftijd overleed ze uiteindelijk aan een overdosis medicatie, drank en drugs. Dokters waren er niet over uit of haar tragische dood een ongeluk dan wel suïcide was.